ضياء الدوله ، انوشيروان ميرزا ( ص 55 - ص 32 چاپ اول ) فرزند محمد رحيم ميرزاى ضياء الدوله پسر نوزدهم عباس ميرزاى نايب السلطنه ، در جمادى الثانيهء 1300 به وساطت امين السلطان حاكم سمنان شد . ( خاطرات اعتماد - السلطنه ، ص 253 ) در جمادى الاولى 1304 در شورش مسئلهء تنباكو مردم سمنان سر او را شكستند . ( خاطرات اعتماد السلطنه ، ص 541 ) در 1305 حاكم لرستان و بروجرد شد و يك سال در آن مقام بود . در ربيع الاول 1313 سكتهء ناقص كرد و فلج شد . ( خاطرات اعتماد السلطنه ، ص 1178 ) قاسم خان والى ( ص 55 - ص 32 چاپ اول ) پسر دوستعلى خان معير الممالك اول و نوادهء حسينعلى بيك بسطامى . در ابتدا سمتش غلام پيشخدمتى خاصه بود . در 1268 به‌جاى احمد خان نوائى عميد الملك ژنرال قونسول ايران در تفليس شد و بعد مستشار سفارت ايران در سن‌پطرزبورگ . در 1273 به وزير مختارى ارتقاء يافت و تا 1277 در روسيه بود . در 1278 با لقب « والى » حكمران گيلان شد و هفت سال و كسرى در اين مقام بود . در اول سال 1288 به وزارت و پيشكارى مسعود ميرزاى ظل السلطان حكمران فارس تعيين و فرستاده شد و در ماه رجب همين سال مستقلا والى فارس شد . در 11 محرم 1289 در شيراز درگذشت . وى پدر محمد خان و على خان والى بود . اعتماد الملك قاجار ، عبد الله خان والى ( ص 55 - ص 32 چاپ اول ) پسر حاجى على خان و نوادهء محمد باقر خان بيگلربيگى ، پسر ميرزا محمد خان قاجار دولوى بيگلربيگى ، از خانوادهء تاج بخش امروزى بوده است . در آغاز كار پيشخدمت كامران ميرزاى نايب السلطنه بود و پس از آن پيشخدمت - باشى او شد . در 1296 به نيابت نايب السلطنه حكمران گيلان شد و در 1298 لقب « والى »